غزل زیبایی از علیرضا بدیع که این روزها شعرهاش خیلی ذهن منو درگیر کرده .

باز هم تسبیح بسم الله را گم کرده ام
شمس من کی می رسد؟ من راه را گم کرده ام

طره از پیشانی ات بردار ای خورشیدکم!
در شب یلدا مسیر ماه را گم کرده ام

در میان مردمان دنبال آدم گشته ام
در میان کوه سوزن کاه را گم کرده ام

زندگی بی عشق شطرنجی ست در خورد شکست
در صف مشتی پیاده شاه را گم کرده ام

خواستم با عقل راه خویش را پیدا کنم
حال می بینم که حتا چاه را گم کرده ام

زندگی آنقدر هم درهم نبود و من فقط
سرنخ این رشته ی کوتاه را گم کرده ام...

 

سالهای ساله که بهار،تابستان،پائیز و زمستان در سرما و در گرما در باران و در برف لحظه های تنهایی من در این نقطه گذشته و از تمام فصلها هم از این زاویه عکس دارم .

چه فرقی میکنه این روزا با روزهای گذشته؟

 این روزها کتاب جدیدی نخوندم -شعری که این دل نا ماندگار رو تکان بده نخوندم -  موسیقی جدیدی گوش ندادم - عکس خوبی نگرفتم - سفر به درد بخوری نرفتم -سازی نزدم - خط بدرد بخوری ننوشتم- حالا چه حسی مونده برای به روز کردن اینجا !!!!

فقط این رو میتونم بگم :

ای دل دیگه بال و پر نداری داری پیر میشی و خبر نداری

امشب آخرین شب از اجرای کنسرت گروه قمر به خوانندگی سالار عقیلی. شب اول شب خوبی بود با لطف ومحبتی که جناب سالار خان عقیلی به من داشته وداره عکسها هم خوب شده بود .طبق معمول برای سرویس عکس فرستادم ولی باز مثل همیشه با اما و اگر کار شد . ولی کاش کار نمیشد گزارش به این خوبی رو برده قسمت عکسهای دریافتی

 

یاد اون روزهای طلایی جام جم آنلاین با ساتیار امامی بخیر باد

همیشه دنبال یه فرصتی بودم که مطلبی اینجا بنویسم یا عکسی قرار بدم.رفتن به مراسم پیر شالار بهانه خوبی برای این امر بود - با هزار شک وتردید در رفتن به اورامان تخت روز ۳شنبه با نیما و حامد راه افتادیم اما با وجود سرمای شدید و بارش برف به سختی به سرزمین زیبای اورامان رسیدیم بعد از استراحت کوتاه به عکاسی در زیر برف شدید پرداختیم .به اطلاع دوستانی که از این مراسم چیزی نمیدانند میرسانم این مراسم هر سال در زمستان برگزار شده و عروسی «پیر شالیار» در سه روز جشن گرفته می‌شود.که شامل ذبح دام قربانی، دف زنی، نوعی رقص، خوردن آش، و شب‌نشینی و خواندن شعر و دعا ست. خلاصه با توجه به پیدا کردن دوستای جدید از اهالی همان منطقه و فضای بکر و هم سفرهای خوب و با مرام مسافرت خوب وبه یاد ماندنی برای ما شد و مهم تر از اون از عکاسی راضی بودیم .

هرچند با توجه به بهانه هایی عکسها روی خط جام جم آنلاین نرفت میتونید ادامه عکس ها رو توی آرشیو سرویس عکس جام جم آنلاین ببینید .

به امید روزهای بهتر

به مناسبت رو تولدم

"بیست و یکم مهر ماه 1353  ""

آفریدگارا! بگذار دهان تو راببوسم

غبار ستاره ها را از پلک فرشتگانت بروبم

کف خانه ات را با دمب بریده شیطان جارو کنم

متولد شدم

در مرز نازک نیستی، سگهای شما از دهان فرشتگان دروغ نجاتم دادند

 

پروردگارا!

نه درخت گیلاس، نه شراب به

از سر اشتباهی، آتش را به نطفه های فرشته ای آمیختی و مرا آفریدی

 

اما تو به من نفس بخشیدی، عشق من

دهانم را تو گوشودی و بال مرا که نازک پرپری بود تو به پولادی از حریر مبدل کردی

 

سپاسگزارم خدای من

خنده را برای دهان او

او را به خاطر من

و مرا به نیت گم شدن آفریدی

******************

بی‌تاب‌تر از جان پریشان در شب
بی‌خواب‌تر از گردش هذیان بر لب

بی‌رؤیت روی او بلاتکلیفم         
مثل گل آفتاب‌گردان در شب

ادامه عکسهای آفتابگردان رو در سرویس عکس جام جم ببینید

دلم گرفته
دلم عجیب گرفته است

و هیچ چیز،
نه این دقایق خوشبو، که روی شاخه ی نارنج می شود خاموش،
نه این صداقت حرفی، که در سکوت میان

                                           دو برگ این گل شب بوست
نه هیچ چیز مرا ازهجوم خالی اطراف نمی رهاند

و فکر می کنم
که این ترنم موزون حزن تا به ابد
شنیده خواهد شد.